การสำรวจวิจัยปริมาณสาร 3-MCPD ในผลิตภัณฑ์ปรุงรสในประเทศไทย


ลัดดาวัลย์ โรจนพรรณทิพย์,พนาวัลย์ กลึงกลางดอน
กองอาหาร กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์

     การสำรวจวิจัยปริมาณสาร 3-MCPD ในผลิตภัณฑ์ปรุงรสในประเทศไทยได้เริ่มดำเนินการในเดือนกันยายน 2543 จนถึงปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องมาจากประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป (EU) ห้ามนำเข้าซอสปรุงรสจากประเทศไทย โดย ให้เหตุผลว่าตรวจพบสาร 3-MCPD ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง และสารก่อการกลายพันธุ์เกินเกณฑ์กำหนด คือ 0.01 มก./กก. สำหรับ Codexได้พิจารณาข้อมูลความเป็นพิษที่ ประเมินในปี 2544 แล้ว มีแนวโน้มจะกำหนดมาตรฐาน 3-MCPDในซอสปรุงรสที่ 0.02 มก./กก. ดังนั้นวัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อให้ทราบข้อมูลปริมาณการปนเปื้อน 3-MCPD ในผลิตภัณฑ์ปรุงรสของไทย ข้อมูลที่ได้มีประโยชน์ในการประเมินการได้รับสัมผัส และประเมินความเสี่ยง 3-MCPD ของคนไทยจากการบริโภคผลิตภัณฑ์ปรุงรส ซึ่งผลการประเมินใช้เป็นแนวทางในการพิจารณาการยอมรับมาตรฐาน Codex และการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์ปรุงรสของประเทศไทย การตรวจวิเคราะห์ปริมาณสาร 3-MCPD ในการผลิตภัณฑ์ปรุงรส วิเคราะห์โดยเครื่องมือ GC-MS ผลการสำรวจวิจัยผลิตภัณฑ์ปรุงรสทั้งสิ้น 186 ตัวอย่าง เป็นซอสปรุงรส 99 ตัวอย่าง ซีอิ้ว 38 ตัวอย่าง ซอสหอยนางรม 19 ตัวอย่าง และซอสผง (HVP) 30 ตัวอย่าง พบว่าซีอิ้วของไทยมีปริมาณสาร 3-MCPD ไม่เกินเกณฑ์ที่ Codex จะกำหนด ส่วนซอสปรุงรส,ซอสหอยนางรม และซอสผง (HVP) พบเกินเกณฑ์ที่ Codex จะกำหนดคิดเป็นร้อยละ 50.5,31.6 และ 56.7 ตามลำดับ และพบเกินเกณฑ์ ที่ประเทศไทยจะกำหนดให้มีได้ 1 มก./กก. คิดเป็นร้อยละ 40.4 ,10.5 และ 20 ตามลำดับ แต่ อย่างไรก็ตามผลตามโครงการพัฒนากระบวนการผลิตซอสปรุงรส เพื่อลดสาร 3-MCPD ของโรงงานต่างๆ 5 แห่ง แสดงว่าให้เห็นว่าผู้ประกอบการสามารถ ลดปริมาณสาร 3-MCPD ให้อยู่ในระดับที่ Codex จะกำหนดได้ 60% และสารมารถลด ให้อยู่ในระดับที่ประเทศไทยจะกำหนดได้ 100%

ที่มา : การประชุมวิชาการกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ ครั้งที่ 13